Oceń wyniki, często razem z pacjentem, aby potwierdzić osiągnięcie zamierzonego efektu.
Wybór miejsc do leczenia
PulStar przedstawia odczyty wzdłuż kręgosłupa jako słupki znormalizowane względem ich średniej. Działa to jak instrumentalna wersja badania palpacyjnego, podczas którego automatycznie uwzględniasz różnice między na przykład małym dzieckiem a postawnym dorosłym i skupiasz się na tym, co się wyróżnia.
Sztywność zwykle zmienia się płynnie od jednego kręgu do następnego. Duża różnica może wynikać z fiksacji (blokady) stawu, np.:
fiksacji mięśniowej, gdy skurcz lub wzmożone napięcie mięśni ogranicza ruchomość stawu;
fiksacji więzadłowej, spowodowanej skróceniem lub pogrubieniem więzadeł;
Ponieważ błąd pomiaru instrumentu wynosi około 5–7%, staw, którego sztywność jest o 15–20% większa lub mniejsza niż sztywność stawu sąsiedniego, uznaje się za zablokowany (z fiksacją). Jeśli te miejsca są zgodne z innymi wynikami, takimi jak zdjęcia RTG, badanie palpacyjne, tkliwość i obrzęk, wybierz je do leczenia.
Leczenie
Używaj tej samej podwójnej końcówki (dual prong) i tego samego kierunku nacisku co podczas analizy. Ustaw siłę nieco powyżej siły analizy (na przykład 20 przy sile analizy 15) i zwiększaj ją tylko wtedy, gdy nie uzyskujesz zamierzonego wyniku.
Cele leczenia:
Zmiana miejscowej sztywności. Tam, gdzie miejsce jest sztywniejsze od sąsiednich, obniż ją. Tam, gdzie odczyt jest niższy, często dlatego, że napięcie mięśni pochłania impuls, rozluźnij mięśnie, co podwyższy odczyt.
Zmniejszenie ogólnej zmienności wzdłuż kręgosłupa. Podczas pierwszych wizyt odczyty często wyglądają na nieuporządkowane (stadium chaotyczne). W ciągu kilku wizyt stają się mniej chaotyczne (stadium przejściowe), aż wyróżniają się tylko jedno lub dwa miejsca (stadium uporządkowane).
Podczas leczenia obserwuj sztywność na wykresie korekcji. Leczenie każdego miejsca kończysz, unosząc głowicę impulsową; impulsy zatrzymują się również po osiągnięciu ustawionego maksimum lub gdy sztywność ustabilizuje się w trybie Osseous.
Podejście zachowawcze
Nowi użytkownicy często leczą zbyt intensywnie, wykonując korekcje zarówno w miejscach wykrytych w post-analizie, jak i w miejscach pierwotnych. Jeśli pierwsze leczenie przyniosło zamierzone zmiany, zwykle lepiej poczekać do następnej wizyty, aby pacjent mógł zaadaptować się do leczenia. Pre-analiza podczas następnej wizyty jest lepszą wskazówką niż post-analiza wykonana bezpośrednio po leczeniu. Zbyt intensywne leczenie może też doprowadzić do przegrzania głowicy impulsowej.
Piśmiennictwo
Leach RA, Parker PL, Veal PS. PulStar differential compliance spinal instrument: a randomized inter-examiner and intra-examiner reliability study. J Manipulative Physiol Ther. 2003;26(8):493–501.
Evans JM, Hill CR, Leach RA, Collins DL. The minimum energy hypothesis: a unified model of fixation resolution. J Manipulative Physiol Ther. 2002;25(2):105–110.
Evans JM. Differential compliance measured by the function recording and analysis system in the assessment of vertebral subluxation. J Vertebral Subluxation Res. 1998;2(1).